
وقتیکه
الفبای شعر را
ردیف..ردیف
راه می رفتم!
عصای دستم شدی
و راه و رسم
واژه بزرگ کردن را
یادم دادی
و اینک
غزل که می پوشم
کودکی ام را
ساز می زنی...
نوشته شده در تاريخ شنبه 1387/12/03 توسط علی کیانلویی
|
تنهامی روم که تنهایی تنها نماند
ای کاش تمام رفتن هایمان بی بهانه بود ... و تمام نرفتن هایمان بی گلایه...!
|
|
|
وقتیکه الفبای شعر را ردیف..ردیف راه می رفتم! عصای دستم شدی و راه و رسم واژه بزرگ کردن را یادم دادی و اینک غزل که می پوشم کودکی ام را ساز می زنی...
نوشته شده در تاريخ شنبه 1387/12/03 توسط علی کیانلویی
|
|