تبليغاتX
تنهامی روم که تنهایی تنها نماند
تنهامی روم که تنهایی تنها نماند
ای کاش تمام رفتن هایمان بی بهانه بود ... و تمام نرفتن هایمان بی گلایه...!
   علسا


 

 

تـن تــو مثـه بهــاره و منـم پائيــــــز زردم

پشتِ پرچينِ نـگاهت،لـونه کرده آهِ سردم 

 

بيـا دس بـزار تو دستـم،بپـريم تا اوجِ رؤيـا

جـايی که قفس نباشه،توحريمه قصـه ی ما

 

بپـريم مثه پــرنـده،از تن و قفس رهـا شيـم

معني ي عاشـقي اينه؛که از آدمـا جدا شيم

 

مي کشم طـرحِ لباتو رويِ بالِ شـاپـرک ها

اثـرِ بــرترِ ســاله! قصــــه ي عاشـقي ي ما

 

بـاورِ عاشــقي سختـه واســــه خيـليـا عزيـزم

شـب ميـدونه و ستـاره،با سيـاهي در ستيزم

 

طپشِ ثانيه هامي،حس خوب یه سلامی-

اگه کفر نباشه میگم تو خدای غزلامی

 

مثـه آدمـا نجيـبي،پُـر از احســاسِ عجيـبي

يـه مسـافـرِغـريبـي ،تـو مسيـحِ بــر صليبـی

 

روی هم رفته يه خوابی،تویِ ذهنِ شاپرکها

.پيـله ی چشــاتو واکن،دل بِکن از آدمکــها

 

 

 




نوشته شده در تاريخ جمعه 1388/02/04 توسط علی کیانلویی
   درباره وبلاگ

   آرشيو مطالب

   آخرين مطالب

   پيوند ها


Blog Skin

خدمات وبلاگ نويسان-بهاربيست